Όπως ξέρετε και από τον δικό σας υπολογιστή, θα πρέπει να στέλνετε τα κείμενά σας στο e-mail της ιστοσελίδας ή στο   e-mail της διαχειρίστριας, ώστε να τα περνάμε "στο δικό σας μενού" - "την Παιδική γωνιά". Αν θέλετε να στείλετε κάποιο  ανέκδοτο, ή ιστοριούλα ή ακόμα κάποιο ποίημα ή διήγημα, επικοινωνήστε με τη διαχειρίστρια της ιστοσελίδας και θα δείτε το κείμενό σας να δημοσιεύεται. Φυσικά μπορείτε να στείλετε και φωτογραφίες.

Πρέπει να προσέξετε το περιεχόμενο των κειμένων ώστε να είναι σωστά γραμμένο και ευπρεπές.  Είναι πολύ σημαντικό να ξέρουμε να εκφραζόμαστε σωστά.  Θα περιμένουμε λοιπόν την συμμετοχή σας στο μεγάλο κεφάλαιο που λέγεται "Παχτούρι". Και αυτό είναι το χωριό μας.

                                    

                                      Με αγάπη,  

                                        το Δ.Σ.

Σαν αρχή στην "Παιδική γωνιά"  διαλέξαμε ένα πολύ ωραίο και τρυφερό ποίημα-γράμμα του Rudyard Kipling  με τον τίτλο "Αν".

Το ποίημα αυτό είναι ένας ύμνος στην αγάπη ενός πατέρα προς το παιδί του, που το συμβουλεύει πως να γίνει ένας καλός ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Διαβάστε το με προσοχή και είμαστε σίγουροι πως θα ανακαλύψετε όλα τα σημαντικά μηνύματα που περιέχει.

Πρώτα όμως θα μάθετε ποιος ήταν ο Κίπλινκ.

Rudyard  Kipling

Ράντγιαρντ Κίπλινγκ

Ο Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ (30 Δεκεμβρίου 1865-18 Ιανουαρίου  1936)  ήταν Βρετανός συγγραφέας και ποιητής. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για το Βιβλίο της ζούγκλας (1894), το μυθιστόρημα Κιμ (1901)  και το ποίημα "Αν..." (1895) που εκδόθηκε το 1910. Το 1907 του απονεμήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ήταν ο πρώτος αγγλόφωνος συγγραφέας που κέρδιζε το βραβείο αυτό και μέχρι σήμερα αποτελεί το νεαρότερο κάτοχο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

 Τα παιδικά χρόνια του Κίπλινγκ

Ο Κίπλινγκ γεννήθηκε στη Βομβάη  της Ινδίας. Όταν ήταν 6 χρόνων, αυτός και η τρίχρονη αδερφή του στάλθηκαν στην Αγγλία υπό τη φροντίδα μιας γυναίκας ονόματι Χόλλογουεϊ. H άσχημη μεταχείριση και παραμέλησή του μέχρι τα 12 του χρόνια θα πρέπει να επηρέασε τη γραφή του, και πιο ιδιαίτερα τη συμπόνοιά του για τα παιδιά.

Αφού πέρασε μια μεγάλη περίοδο σε οικοτροφείο, ο Κίπλινγκ γύρισε το 1882 στη Λαχόρη της Ινδίας (πλέον η πόλη ανήκει στο Πακιστάν). Ξεκίνησε να εργάζεται ως συντάκτης σε μια μικρή τοπική εφημερίδα, την Civil & Military Gazette, και έκανe τα πρώτα του βήματα στο χώρο της ποίησης, εκδίδοντας τα πρώτα του επαγγελματικά έργα το 1883.

 Τα πρώτα ταξίδια

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '80, ταξίδευε σε όλη την Ινδία σαν ανταποκριτής της εφημερίδας Allahabad Pioneer, ενώ δραστηριοποιήθηκε και στην πεζογραφία, εκδίδοντας έξι μικρά βιβλία το 1888. Από εκείνη την περίοδο είναι και η νουβέλα "Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς".

Τον επόμενο χρόνο, ο Κίπλινγκ ξεκίνησε ένα μεγάλο ταξίδι πίσω στην Αγγλία, περνώντας από τη  Βιρμανία την Κίνα, την Ιαπωνία και την Καλιφόρνια, διασχίζοντας τέλος τον Ατλαντικό και φτάνοντας στο Λονδίνο. Από τα πιο γνωστά ποιήματά του εκείνης της εποχής είναι η Μπαλάντα της Ανατολής και της Δύσεως.

 Σταδιοδρομία ως συγγραφέας

Το 1892  ο Κίπλινγκ παντρεύτηκε την Καρολίν (Κάρι) Μπαλεστιέ. Κατά το μήνα του μέλιτος, η τράπεζα του Κίπλινγκ χρεωκόπησε. Εξαργυρώνοντας τα ταξιδιωτικά τους εισιτήρια, κατάφεραν να επιστρέψουν μέχρι το Βερμόντ. Ο Κίπλινγκ και η σύζυγός του έζησαν στην Αμερική για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, περίοδο κατά την οποία ο Κίπλινγκ στράφηκε στη συγγραφή παιδικών βιβλίων, για τα οποία είναι σήμερα και περισσότερο γνωστός (Το βιβλίο της ζούγκλας).

(Στοιχεία από τη Wickipedia)

- Το ποίημα έχει μεταφραστεί  από πολλούς συγγραφείς και κάθε μετάφραση διαφέρει από την  άλλη.  Εδώ, δημοσιεύουμε τη μετάφραση ενός άγνωστου συγγραφέα που θεωρήσαμε ότι το έχει αποδώσει πιο σωστά με βάση το πρωτόπυπο.

Αν …

Αν μπορείς, στην πλάση τούτη , να περιφρονείς τα πλούτη,

κι  αν οι έπαινοι  των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό,

αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία,

κι  αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό,

αν μπορείς να υποτάξεις πνεύμα, σώμα και καρδιά,

αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μην βγάζεις τσιμουδιά,

αν μπορείς στην καταιγίδα  να μην χάνεις την ελπίδα,

αν μπορείς να συγχωρήσεις όταν σε έχουν αδικήσει,

αν μπορέσεις τ’ όνειρό σου να μη  γίνει ο όλεθρός  σου,

κι  αν μπορέσεις ν’ αγαπήσεις όσους σε έχουνε μισήσει,

αν μπορείς να είσαι ο ίδιος στη χαρά και στην οδύνη,

αν η Πίστη στην ψυχή σου  μπρος σε τίποτα δεν σβήνει,

αν μιλώντας με  τα πλήθη τη συνείδηση δεν χάνεις,

αν μπορέσεις να χωνέψεις  πως  μια μέρα θα πεθάνεις,

αν ποτέ δεν σε μεθύσει του θριάμβου το κρασί,

αν στα ψέματα των άλλων, δεν λες ψέματα και συ,

αν μπορείς να μη θυμώνεις, αλλά ούτε και να κλαις

όταν άδικα σου λένε πως  εσύ μονάχα φταις.

Αν μπορείς  με ηρεμία, δίχως νεύρα ή δυσφορία,

και τα ίδια σου τα λόγια να τ’ ακούς παραλλαγμένα,

αν μπορείς κάθε λεπτό σου να' ναι μια δημιουργία

και ποτέ σου να μη μένεις με τα χέρια σταυρωμένα.

Αν οι φίλοι κι’ οι εχθροί σου δεν μπορούν να σε πληγώσουν,

αν οι σχέσεις με  Μεγάλους  τα μυαλά δεν σου σηκώσουν,

αν τους πάντες λογαριάζεις… μα κανένα χωριστά,

αν μπορέσεις να φυλάξεις και τα ξένα μυστικά,

Παιδί μου τότε… θα μπορέσεις να απολαύσεις

όπως πρέπει τη ζωή σου,

θα’ σαι   ’νθρωπος  σπουδαίος

κι’ όλη η γη θα’ ναι δική σου !